Цас
хvнд дурлажээ.Хэзээ ч тийм юм байж таарахгvй. Гэхдээ дурласан л юм даа.Гудамжны
гэрлийн тємєр бvрхvvл салхинд савласан гуравдугаар сар.Yдэш орой.Єнєєх бvсгvй
цонхон дээрээ.Цонхны наана будрах цас. Бvсгvйн нvд хєгжилтєй. Тэр инээмсгэлэн
будрах цасыг ажина.Бvр ширхэг бvрийг алдалгvй харахыг хичээнэ.''Тийм баяртай
инээмсгэлэл,гэрэлтсэн харц. Яг тэндээ,яг тэндээсээ битгий холдоосой. Намайг
гайхан бишрээсэй гэж цас бодлоо. Тэгээд цас яг л дурлаж vзээгvй залуу хvн шиг
аашилж, єєрийн чаддаг бvхнээ бvсгvйд гайхуулахаар шийдэв.Єєрийгєє улам
бишрvvлж, улам алмайруулах гэсэн тэнэг хvсэл цасыг эзэмдэнэ. Зєєлєн будрах цас
тєдєлгvй том томоор малгайлан орж эхлэв. Бvсгvй салхивчаар цээжээ гаргаж,
хєєрхєн цагаан хуруунуудаараа цасыг тослоо. Цас онгирч хєєрсєндєє хамгийн том,
хамгийн ганган ширхэгvvдээ бvсгvйн алган дээр буулгав. Харамсалтай нь тэд
бvсгvйг харж ч амжаагvй байхад хайлан алга болно. Тэр бvсгvй єєрийг нь хайлуулж
чадах шидтэйг цас ингэж мэдэв. Цас єєрийнхєє сул доройг нуухаар шийдлээ.
Малгайлан орж байсан цас гэнэт эмх цэгцгvй, зvг чиггvй бужигнаж, уурласан нєхєр
шиг тал талаас хуйсагналаа. Тєдєлгvй єнєєх цас бужигнасан шуурга болон хувирав.
Энэ vед бvсгvйн нvvрэн дээрх инээмсэглэл аажимхан алга болж харцан дахь гэрэл
нь хэрхэн бєхєхийг цас мэдэх ч завгvй хvvгнэ. Хєєрсєєр,шуурсаар... Цас
єєрийнхєє сvр хvчийг бахдан гайхна. Эмх цэгцгvй энэ vйлдлэсээ болоод сvvлдээ
єєрєє ч бvсгvйг олж харахаа болив. Гэнэт тэр єнєєх цонх руу харлаа.Бvсгvй алга.
Цонхонд хєшиг татжээ. Тэр яаж ч хичээгээд цонхыг нэвтлэн орж чадсангvй'' Намайг
хараач.намайг хараач,, Цас хамгийн том хамгийн ганган ширхэгvvдээрээ бvсгvйн
цонхыг ийнхvv балбана. Гэвч тvvний энэ их хvч бороон дуслын тєдий чимээ
єгсєнгvй. Шєнєжин бvсгvйн цонхыг балбасан цас єглєє нь ядарч тамирдсандаа
талаар нэг тарж, газарт нэвсийн унав. Бvсгvйг дахин нэг харах гэсэн горьдлого ч
тасарчээ. Нар гялбасан хаврын цэлмэг єглєєний туяаг согтотлоо ууж хєлчvvрхсэн
цас vдийн алдад бялбаганасан саарал юм болсон байв. Тєдєлгvй єнєєх цонхны хєшиг
алгуурхан нээгдэж бvсгvйн гоо царай гарч ирлээ. Хєлчvv цас сvvлчийн тамираа
шавхан байж ганц хоёрхон гялтганахад бvсгvй эргэн тойрноо зэрвэсхийн хараад
дахин алга болов. Цасыг хайлж урсаад дуусан дуустал бvсгvй гэрээсээ гарахгvй
байхаар шийджээ.
2003 он
Хайрын мөн чанар гагцүү хайрлахад л байх бөгөөд түүнд илүү дутуу сонирхол, хүлээлт хүсэл байдаггүй. Энэ өгүүллэгийг уншаад заавал цонхоороо хараарай. Тэгээд хүмүүсийг ажиглаарай... өөр өөрийн замаар, өөр өөрийн зангаар, өөр өөрийн зөнгөөр хүмүүс бид алхалдаг ч зүрх сэтгэлийн гуниг, уйтгар, баяр хөөр маань бүгд нэгэн хэмнэлтэй билээ.